بخشی از گفتگوی آیت الله حائری شیرازی با یکی از مراجعه کنندگان به ایشان:
🔸 مراجعه‌کننده: بنده با همسرم مقداری ناسازگار هستیم. ذکری، چیزی دارید به ما بدهید تا اوضاع بهتر بشود؟
🔹 آیت الله حائری: با خانمت پارک می‌روی؟
🔸 مراجعه‌کننده: خیر حاج آقا.
🔹آیت الله حائری: پارک برو! تفریح برو!
🔹آیت الله حائری شیرازی🔹
▫️پدر هم متواضع باشد و هم متین. پدر باید هم در نظر فرزند عظیم باشد و هم با فرزند بازی کند. باید بین این دو تا جمع شود؛ نه آن بازی‌ای که پدر بازیچه شود درست است و نه آن عظمتی که بچه بازیچه شود: «وَ ابْتَغِ بَيْنَ ذلِكَ سَبيلاً». این پیچیدگی و مشکل تربیت است.
▫️انبیاء چگونه به سراغ انسان‌ها می‌آیند؟ «أُولِي قُوَّةٍ فِي عَزَائِمِهِمْ وَ ضَعَفَةً فِيمَا تَرَى الْأَعْيُنُ مِنْ حَالاتِهِمْ»؛ به ظاهر حالشان که نگاه می‌کنی، مثل ضُعفا هستند؛ ولی به عمق وجودشان که نگاه می‌کنی، در عزیمت و اراده‌شان صاحب قوت‌اند.
▫️پدر باید چنین سَبکی نسبت به فرزند را داشته باشد؛ یعنی بچه به پدرش که نگاه می‌کند، در عین اینکه تواضع و مهربانی و نرمش و خضوع را در او می‌بیند، قدرت و عزم و اراده را هم ببیند؛ یعنی اگر این پدر خواست مدتی با بچه صحبت نکند و با او قهر کند، بتواند این کار را بکند و بچه نتواند او را نرم کند. وقتی چنین شد، موضع بچه نسبت به پدرش عوض می‌شود و می‌گوید: پدر بازیچه نیست.
📖 راه رشد، جلد ۲، صفحه ۱۸۱
🖊تربيت اصيل، منتظر موقعيت مطلوب و محيط مناسب نمىنشيند، بلكه براى هر موقعيت، برنامهاى دارد.
انسان در دو فصل
🖊 برای تربیت انسان برای ساختن بشر باید در او عشقی آفرید که از تمام غریزه‌ها نیرومندتر باشد.
📖 مسئولیت و سازندگی
نظمِ کتاب‌ها، آشفتگیِ ذهنم را آرام نکرد.
رسیدن به صفحه ۶۴ کتاب «منهاج مقاومت»، بغضِ فروخورده‌ام را باز کرد.
اینجا از تلاقیِ این کتاب و دردهای درونی‌ام نوشتم:
https://hermanehour.kowsarblog.ir/%D8%AA%D9%88%D8%B1%D9%82%D9%90-%D8%AF%D9%84%D8%AA%D9%86%DA%AF%DB%8C
